Charakterystyka systemu prawnego

W Polsce obowiązuje uporządkowany hierarchicznie system aktów prawnych, tzn. każdy z nich zajmuje własne miejsce w zależności od rangi. Ważność aktu prawnego określa organ prawodawczy, który go ustala np. ustawa jest wyższa rangą i ważniejsza niż akt prawny opracowany przez samorząd lokalny. Najwyższym i podstawowym aktem prawnym w Polsce jest Konstytucja, a więc pozostałe akty prawne muszą jej podlegać.

Hierarchiczność systemu aktów prawnych oznacza również fakt, że każdy akt prawny niższego rzędu musi być zgodny z aktem wyższego rzędu. Natomiast akta niższego rzędu zazwyczaj uszczegóławiają problem opisany ogólnie w aktach wyższego rzędu. Akta wyższe rangą mają moc uchylać akta niższego rzędu. Z kolej akta równego rzędu mogą się wzajemnie uchylać.

Tworzeniem prawa zajmują się organy państwowe powołane do tego celu w Polsce taką rolę spełnia Parlament. O stanowieniu prawa może również zadecydować referendum (głosowanie) lub plebiscyt (ta forma w Polsce rzadko stosowana).

W obecnym czasie obserwuje się rozszerzanie prawa, gdyż wchodzi ono w coraz bardziej szczegółowe dziedziny życia. Innym powodem tego zjawiska jest przystąpienie naszego państwa do Unii Europejskiej i stawiany przez nią wymóg zmiany dotychczasowych praktyk prawodawczych np. Nowa Matura. Kolejnym powodem jest rozwój cywilizacyjny państwa i konieczność zmiany przepisów dotyczących np. Internetu, aborcji, czy eutanazji.