Bezrobocie

Pojęciem tym określa się stan nadwyżki osób zdolnych do podjęcia pracy w stosunku do liczby wolnych miejsc. W okresie PRL istniało bezrobocie ukryte, natomiast po 1989 roku i przystąpieniu do realizacji gospodarki wolnorynkowej w Polsce zjawisko stało się jawne i do 2006 roku stale rosło. W marcu 2007 stopa bezrobocia wynosiła 14,4%.

Bezrobocie może przyjmować różny charakter np:

• strukturalny - związany z przekształcaniem gospodarki
• koniunkturalny - w zależności od stanu poziomu produkcji (malejące lub rosnące)
• przejściowy - krótkotrwały brak zatrudnienia
• sezonowy - zatrudnienie zależy od pory roku i np. prac polowych
• ukryty - kiedy zatrudnia się więcej osób niż jest to potrzebne
• frykcyjny - kiedy pracownicy zmieniają miejsca pracy poszukując bardziej opłacalnej pracy

W Polsce mówimy również o bezrobociu rejestrowanym, czyli obejmującym osoby zarejestrowane w Urzędzie Pracy i pobierające zasiłek. W 2005 roku było ich 12,5%.

Zjawisko bezrobocia w większym stopniu dotyczy kobiet niż mężczyzn z powodu większej nie dyspozycyjności, spowodowanej urodzeniem i wychowaniem dzieci. Mimo, że pod względem wykształcenia bezrobotnym może być każdy, to jednak bezrobotnych z wykształceniem wyższym jest mniej. W 2005 roku ok. 32% bezrobotnych stanowiły osoby z wykształceniem zawodowym.

Jeśli chodzi o topografię bezrobocia, warto zauważyć, iż największy wskaźnik dotyka terenów rolniczych, np. w 2006wskaźnik bezrobocia w woj. warmińsko – mazurskim wynosił 28%. Najniższy stopień odnosi się do rejonów uprzemysłowionych, np. również w 2006r w woj. mazowieckim wskaźnik wynosił 14,1%. Państwo podejmuje walkę z bezrobociem np. poprzez interwencjonizm, edukację, czy rozwój gospodarczy.