Zamknij

W ramach naszej witryny stosujemy pliki cookies w celu świadczenia Państwu usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Państwa urządzeniu końcowym. Możecie Państwo dokonać w każdym czasie zmiany ustawień dotyczących cookies. Więcej szczegółów na6.pl/cookies.pdf

na6.pl

Leonid Breżniew


Urodzony we wsi Kamienskoje w 1906 roku. Był politykiem i działaczem Komunistycznej Partii Związku Radzieckiego, marszałkiem i I sekretarzem ZSRR. Urodził się w rodzinie robotniczej. W 1931 roku wstąpił do partii bolszewików (WKPb). Ukończył Instytut Metalurgiczny w Dnieprodzierźyńsku, po skończeniu studiów pracował w hucie jako inżynier. W 1937 roku rozpoczął karierę polityczną, był kierownikiem wydziału, a następnie sekretarzem Komitetu Obwodowego. Przed 1941 rokiem został powołany do czynnej służby wojskowej. Podczas II wojny służył w aparacie partyjnym Frontu Południowego. Po zakończeniu wojny posiadał stopień  generała brygady, a w 1976 roku nadano mu tytuł marszałka ZSRR.

 

Kolejno w latach 1945- 955 pełnił funkcje pierwszego sekretarza na terenie Ukrainy, Mołdawii i  Kazachstanu. Od 1957 roku był członkiem Prezydium Komitetu Centralnego KC KPZR.W 1964 roku w wyniku przewrotu pałacowego przejął władzę po Chruszczowie, najpierw jako pierwszy sekretarz, a od 1966 jako sekretarz generalny. Od 1977 roku był przewodniczącym Prezydium Rady Najwyższej ZSSR.

 

Najważniejsze wydarzenia w polityce zagranicznej ZSRR w czasie rządów Leonida Breżniewa to: dążenia do osłabienia efektów zimnej wojny, układy rozbrojeniowe z USA, udział w Konferencji Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie, jednocześnie interwencja zbrojna w Czechosłowacji (1968) i w Afganistanie (1979), groźba interwencji w Polsce  (1980-1981), sponsorowanie reżimu komunistycznego na Kubie i w Wietnamie, „eksport” rewolucji  do krajów trzeciego świata. W polityce zagranicznej stosował zasadę, którą określono jako „doktrynę Breżniewa” lub ograniczonej suwerenności - oznaczała ona możliwość interwencji zbrojnej do państwa z bloku komunistycznego jeśli tam zostały naruszone „podstawy ustroju socjalistycznego” .

 

W polityce wewnętrznej czasów Breżniewa obserwujemy zatrzymanie destalinizacji,  rozwój korupcji i nepotyzmu, rozwój bezkarności skorumpowanych i niekompetentnych aparatczyków KGB, represje wobec decydentów (cenzura, inwigilacja, skrytobójstwa, szpitale psychiatryczne), decentralizacja KPZR. Pod koniec życia w coraz mniejszym stopniu uczestniczył w rządzeniu państwem, ze względu na rozliczne choroby.

 

Zmarł w Moskwie w1982 roku, władzę po nim przejął Jurii Andropow, który ujawnił rozliczne afery i nielegalne interesy członków KGB.



Poczytaj o innych postaciach XX i XXI wieku:
Adolf Hitler, Alcide de Gasperi, Aleksander Kwaśniewski, Aleksander Sołżenicyn, Augustyn Hlond, Bolesław Bierut, Borys Jelcyn, Czang Kaj-szek , Edward Gierek, Erich Honecker, Fidel Castro, Francois Mitterrand, Franklin Delano Roosvelt, George Marshall, Harry Truman, Helmut Kohl, Henri Paul Spaak , Indira Gandhi, Jacek Kuroń, Jaser Arafat, Jean Monnet, Jerzy Popiełuszko, Jerzy Turowicz, John Fitzgerald Kennedy, Jose Manuel Barroso, Josip Broz Tito, Józef Beck, Józef Piłsudski, Józef Stalin, Karol Wojtyła (Jan Paweł II), Konrad Adenauer, Lech Kaczyński, Lech Wałęsa, Leonid Breżniew, Lucien Delors Jacques, Mao Tse-Tung, Margaret Thatcher, Martin Luter King, Michaił Gorbaczow, Nelson Mandela, Nikita Chruszczow, Piotr Jaroszewicz, Richard Clement Attlee, Robert Schuman, Roman Dmowski, Ronald Reagan, Ryszard Kukliński, Saddam Husajn, Stanisław Mikołajczyk, Stefan Wyszyński, Tadeusz Mazowiecki, Vaclaw Havel, Wincenty Witos, Winston Churchill, Władysław Anders, Władysław Bartoszewski, Władysław Gomułka, Władysław Grabski, Władysław Sikorski, Wojciech Jaruzelski