Powstanie
Rada Europy jest organizacją polityczną utworzoną 5 maja 1949 roku, a jej celem zasadniczym jest wspieranie współpracy w Europie oraz realizacja idei jedności Europy przez rozwój gospodarczy , społeczny i kulturalny państw członkowskich .
Członkowie
Członkami założycielami Rady Europy było 10 państw: Belgia, Dania, Francja, Holandia, Irlandia, Luksemburg, Norwegia, Szwecja, Wielka Brytania, i Włochy – czyli kraje, które podpisały w maju 1949 r. w pałacu St. James w Londynie statut. W późniejszym czasie w skład Rady weszły kolejno: Grecja i Turcja – 1949; Islandia i RFN – 1950; Austria – 1959; Cypr – 1961; Szwajcaria – 1963; Malta – 1965; Portugalia – 1976; Hiszpania – 1977;Lichtenstein – 1979; San Marino – 1988; Finlandia – 1989; Węgry – 1990; Polska – 1991; Bułgaria – 1992; Czechy, Słowacja, Litwa, Estonia, Rumunia i Słowenia – 1993; Andora – 1994; Albania, Łotwa, Była Jugosłowiańska Republika Macedonia i Mołdawia – 1995; Rosja, Ukraina i Chorwacja 1996; Gruzja – 1999; Ponadto status gościa specjalnego w Radzie Europy mają: Bośnia i Hercegowina, Armenia, Azerbejdżan, Federalna Republika Jugosławii. Status obserwatora w Radzie Europy przyznano: Izraelowi, Watykanowi, Japonii, Kanadzie, USA i Meksykowi. W latach 1967 – 1974 z Rady Europy wykluczona została Grecja, a w 1997 r. odebrano Białorusi status gościa specjalnego. Obecnie organizacja liczy 47 członków.
Warunki przyjęcia
Przyjęcie państwa w poczet członków obwarowane jest ściśle określonymi warunkami. Państwo, które chce być przyjęte do Rady Europy, musi najpierw wyrazić taką intencję. Następnie Komitet Ministrów przedstawia kandydaturę danego państwa Zgromadzeniu Parlamentarnemu Rady Europy. Wnioski Komitetu przekazywane są właściwym komisjom Zgromadzenia: komisji ds. politycznych w celu sporządzenia raportu oraz komisji ds. stosunków z państwami nie należącymi do organizacji, a także komisji prawnej i praw człowieka do zaopiniowania. Specjalni sprawozdawcy komisji udają się do państwa, które wyraziło intencję przystąpienia do Rady Europy, z misją sprawdzenia, czy spełnia warunki wymagane do akcesu. Następnie przedkładają Zgromadzeniu Parlamentarnemu raporty oraz opinie.
Aby przejść pozytywnie weryfikacje kandydatury członkowskiej, musza zostać spełnione poniższe warunki statutowe:
Organy Rady Europy
Najważniejszymi organami Rady Europy są: Komitet Ministrów oraz Zgromadzenie Parlamentarne Rady Europy. Komitet jest jedynym organem decyzyjnym w Radzie, a kierownictwo w nim rotacyjnie sprawują poszczególne kraje członkowskie. Natomiast Zgromadzenie Parlamentarne jest organem opiniotwórczym i konsultacyjnym, pozbawionym kompetencji ustawodawczych. Innym ważnym organem RE jest Kongres Władz Lokalnych i Regionalnych Europy – jako organ doradczy. Na pięcioletnią kadencję wybierany jest przez Zgromadzenie Parlamentarne – Sekretarz Generalny Rady Europy. Obecnie funkcje tę od 1 września 2004 roku pełni Anglik - Terry Davis.
Funkcjonowanie:
Rada spotyka się, co najmniej dwa razy w roku, na tzw. szczytach. Wydaje akty prawne zwane konwencjami, które nie są dokumentami o charakterze prawnym, lecz apelacyjnym, wzywającym państwa-sygnatariuszy, aby dostosowały swoje narodowe prawo do treści konwencji. Rada nie ma uprawnień i możliwości do nakładania sankcji. Zawiera układy bilateralne i kieruje zalecenia do państw członkowskich. Zgromadzenie Parlamentarne, poza zaleceniami, wydaje także rezolucje, opinie i dyrektywy.
Działalność
Działalność rady Europy koncentruje się na następujących dziedzinach:
Ponadto Rada Europy odgrywa ważną rolę w tworzeniu jednolitego ustawodawstwa europejskiego. W tym zakresie działania Rady koncentrują się na następujących dziedzinach:
Polska w RE
Polska weszła do rady Europy w 1991 roku. Miało to duże znaczenie polityczne, gdyż jest potwierdzeniem, że spełniła wszystkie wymogi w zakresie realizacji praw człowieka i funkcjonowania ustroju demokratycznego. Stwarzało to pozytywne przesłanki do dalszych starań o uzyskanie członkostwa w pozostałych organizacjach Zachodu, grupujących państwa o demokratycznym ustroju i gospodarce wolnorynkowej.
W Radzie Europy wprowadzono zasadę, że każdy kraj przez pół roku przewodniczy w organizacji. Również Polska przewodniczyła RE od 10 listopada 2004 do 17 maja 2005 roku. Polskie priorytety podczas tego okresu to:
Polska posiada również Stałe Przedstawicielstwo RP przy Radzie Europejskiej w Strasburgu.